Realizując sesje fotografii produktowej dla przedsiębiorstw napotkałem szereg potrzeb, które zawsze staram się adresować, kiedy oferuję swoje usługi.
Jak wiadomoi, sprzedaż to proces dynamiczny. Jednym z ważnych jeżeli nie kluczowym elementem jest znajomość potrzeb Klienta oraz nasza zdolność ich zaspokojenia.
Oto dziesięć głównych potrzeb, z jakimi się zetknąłem oferując zdjęcia produktowe Klienom:
Marketing i reklama:
Przedsiębiorstwa zamawiają fotografie produktowe z zamiarem wykorzystywania ich do działań marketingowych i kampanii reklamowych. Wysokiej jakości zdjęcia są w stanie podkreślić cechy produktu oraz to, co go wyróżnia i w efekcie spowodować, że stanie się bardziej atrakcyjny dla Klientów.
E-handel:
Sprzedawcy internetowi niezwykle mocno polegają na fotografiach produktowych, które podkreślają wyróżniające się cechy ich produktów. Im bardziej szczegółowe i przykuwające wzrok zdjęcie tym większa szansa, że Klienci kupią produkt.
Katalogi i broszury:
Firmy, które tworzą i drukują katalogi oraz broszury potrzebują korzystać ze zdjęć swoich produktów pokazanych w możliwie najciekawszy sposób.
Projekty opakowań:
fotografie produktowe często są wykorzystywane na opakowaniach. To kolejna forma promocji reklamowej produktu poprzez pokazanie zawartości opakowania w możliwie najbardziej atrakcyjny dla oka sposób.
Dokumentacja techniczna:
producenci wykorzystują fotografie produktowe w instrukcjach użytkowania i innych materiałach informacyjnych. Takie zdjęcia pomagają Klientom rozróżnić części i podzespoły produktu.
Targi branżowe i wystawy:
firmy uczestniczące w targach branżowych często wykorzystują zdjęcia swoich produktów na stoiskach aby przyciągnąć uwagę potencjalnych Klientów.
Informacje prasowe:
fotografie produktowe są często wykorzystywane w informacjach prasowych, które towarzyszą zapowiedziom nowych produktów i mają na celu wzbudzenie zainteresowania.
Media społecznościowe:
platformy mediowe takie jak Facebook czy Instagram są oparte na treściach wizualnych. Firmy często używają fotografii produktowych do promowania produktów własnie na takich platformach.
Relacje z inwestorami:
firmy często zamawiają zdjęcia produktowe z zamiarem wykorzystywania ich w prezentacjach dla inwestorów lub raportach rocznych. Głównym celem jest demonstracja produktów oraz zaakcentowanie osiągnięć.
Szkolenia i edukacja:
zdjęcia produktowe często bywają wykorzystywane w materiałach szkoleniowych i edukacyjnych, które mają za zadanie pomóc pracownikom w lepszym zrozumieniu produktów i ich właściwości.
Wiele z wymienionych zastosowań wydaje się generować niewielkie projekty ale nic bardziej błędnego. Przy katalogach idących w setki stron czy sklepach internetowych liczących tysiące pozycji taki projekt fotograficzny potrafi wygenerować kilka do kilkunasty tysięcy zdjęć.
Każdy tak duży projekt wymaga starannego opracowania logistycznego i właściwego podejścia oraz opracowania kolejności działań aby nie wkradł się chaos. To omawiam w innym artukule.
Zastanawiałeś się kiedyś, czemu ludzie zamawiają sesje portretowe?
Przez lata pracy jako fotograf zebrałem pokaźną liczbę „motywacji”. Motywacji zamawiania u mnie portretów – zawsze o takie rzeczy pytam. Postanowiłem ją uporządkować.
Taka lista przydaje mi się często, ponieważ wiele osób zachwyca się moimi pracami ale niektóre z nich na początku nie znajdują sposobu jak mogliby wykorzystać swój portret.
Oto dziesięć najważniejszych powodów, które mogą skłonić Cię do zamówienia sesji portretowej wykonanej przez Dobrego Fotografa.
Zacznijmy. Liczę, że taki spis – cokolwiek niekompletny – może Ci bardzo pomóc.
1. Zatrzymanie w czasie ważnej chwili
Wiele osób umawia sie ze mną na sesje rodzinne. Bywają to zjazdy z okazji ważnych rocznic, wydarzeń czy świąt. Pamiętam taki rodzinny zjazd, na którym spotkali się brania w wieku blisko 70 lat, którzy nie widzieli się 25 lat. Portrety takich ludzi zapadają mi głęboko w pamięci.
2. Portret reprezentatywny
Nie znalazłem lepszej nazwy na ten rodzaj portretu. To taki portret, jaki zamawiano u malarzy w ubiegłych stuleciach. Następnie oprawiano i wieszano na ścianach dworów czy pałacu lub we wnętrzach kamienic zmożnych kupców. Wizerunek Pana tego domu. Właściciela firmy. Założyciela. Ojca. Kogoś, kto bacznie przygląda się ze ściany.
3. Poszukiwanie własnej tożsamości
Wiele osób – głównie mężczyzn – chce abym uwiecznił ich pokazując ich twarz moimi oczami. Aby zobaczyli siebie tak, jak ja ich widzę. Jest to o tyle ciekawe, że to moja ulubiona forma portretu. Temat na dłuższą, całkiem osobną opowieść.
4. Portret okolicznościowy
To coś innego niż „reprezentacja”. To bardzo osobista chwila. Jakiś wazny moment w prywatnym życiu zawodowym. Lub karierze – zawodowej, twórczej, artystycznej. Intymny moment sam na sam z fotografem, który ma tę chwilę uwiecznić. Tak, uważam, że portret to jedna z najbardziej intymnych form sztuki.
5. Portrety budujące wiarygodność i profesjonalizm.
Takie portrety często są zamawiane na potrzeby stron internetowych albo mediów społecznościowych. Często takie portrety mają zastosowanie w CV a nawet w dokumentacji naukowej czy publikacjach osoby zamawiającej. Takie portrety uważam za szczególnie wartościowe.
6. Realizacja kunsztu artystycznego zarówno modela jak i fotografa
To jest obszar zarezerwowany dla osób działających w obrębie sztuki obrazu. Doświadczona modelka zasiada przed moim obiektywem abym ją sportretował tak jak potrafię najlepiej. Ja zaś widzę w niej to coś, co chce wydobyć.
W czasach fotografii analogowej, gdy nikt nie myślał o cyfrze, brytyjscy fotografowie ukuli termin „TFP” czyli „Time for Prints”. W skrócie – modelka angażuje swój czas dla fotografa w zamian za odbitki zdjęć, które on jej wykonuje. Warunkiem powodzenia takiej wspópracy jest bogate doświadczenie obydwu zaangażowanych osób.
7. Rejestracja upływu czasu
Takie projekty, choć zdarzają się niezbyt często, są szczególnie emocjonujące. Staję się wtedy niejako członkiem rodziny, której zmiany rejestruję. Tak jest w przypadku rodziny. W przypadku pojedynczych osób, szczególnie takich, które wprowadzam w świat modellingu to proces dojrzewania umiejętności.
8. Uchwycenie osobowości, charakteru lub rzadkich cech konkretnej osoby
Takie portrety powstają najczęściej z mojej inicjatywy. Często poznaję osoby o fascynującej fizjonomii. Sklepy, parki, restauracje – miejsca, gdzie można natknąć się na osoby wyjątkowe.
Takie osoby są zawsze zaskoczone. Nigdy na siebie nie patrzyły jako wyjątkowe. Często dają o sobie znać kompleksy. Bardzo ważne są tutaj „people skills” – umiejętności komunikacji z ludźmi. Tworzenie klimatu, w którym mają wrażenie, że znamy się od dawna.
9. Funkcja terapeutyczna
Kiedy portretuję osobę w fenomenalnym nastroju, pełną energii, radosną albo mocną, pewną siebie, ten ładunek energii jest zamrażany w fotografii.
Zawsze, gdy dopada Cię gorszy nastrój warto sięgnąć do takiego swojego portretu. Zobaczyć jak wyglądasz gdy masz energię, wolę życia, chęć do działania i emanujesz dobrą energią. Wtedy to coś co widzisz nastraja cię do działania i pompuje Cię dobrą energią. Ty sam lub Ty sama. Dlatego dobry portret jest tak ważny.
10 Podarunek
To najsubtelnieszy i taki niezwykle radosny powód. Mam do czynienia z dwoma rodzajami podarunków. Pierwszy to taki, gdy ktoś swoim portretem obdarowuje drugą osobę. Najczęściej robią to kobiety. A portrety takie to soczyste, zmysłowe obrazy. Drugi rodzaj to prezent w postaci sesji, co w efekcie jest również podarunkiem. Jedna osoba zamawia sesję dla drugiej. To dodów przekonania, że osoba zamawiająca ma głeboką wiarę w przymioty modela. A to już kwestia budowania motywacji.
Zapewne jest jeszcze wiele „powodów” dla których ludzie zamawiają portrety. Ja wymieniłem tylko te, które w mojej statystyce były warte odnotowania jako powtarzające się.
Jeżeli znasz z doświadczenia [nie ze słyszenia] inne powody, napisz do mnie.
Pozdrawiam Cię i dziękuję za lekturę
Robert Gołębiewski
Robert Gołębiewski Doświadczony fotograf portrecista
Może trudno będzie Ci uwierzyć, ale portret to jedna z najtrudniejszych dziedzin fotografii. Czemu? Bo to najbardziej intymny proces. Aby stworzyć intrygujący, przemawiający portret fotograf musi wniknąć głeboko w umysł modela. I wydobyć na zewnątrz to, co jest najwazniejsze. Dla widza. Ukryć to, co jest niepotrzebne.
1. Po co Ci portret?
Uwierz mi – większość osób pytanych o to po co jest im portret nie umiała mi jano odpowiedzieć [Pomijam tu osoby, które sam zaprosiłem na zdjęcia- to inne przypadki. Wynikają z władzy jaką ma fotograf nad taką osobą].
Padały różne odpowiedzi. A to, że trzeba mieć profilowe [czyli media społecznościowe], a to, że inni mają, to i ja powinienem mieć [żeby nie być gorszym] lub w końcu, że wypada lub potrzebne do portfolio.
Zadaniem dobrego fotografa jest naprowadzenie Klienta na odpowiedzi bliskie wysokiej samoocenie. Najlepszą byłaby:
„Chcę się sobą zachwycać” albo „Chcę wzbudzać zaciekawienie”.
Rozwinę to w dalszej części. Nadmienię tylko, że siadają przede mną mając w głowie inne moje portrety i liczą, że będą wyglądać choć w połowie tak świetnie. Ale nie są tego świadomi.
2. Pierwsze skojarzenia
Kiedy patrzę na kogoś, kto siedzi przede mną pierwszą czynnością jaką wykonuję w umyśle jest szukanie skojarzeń. Jeżeli dostrzegam podobieństwo do postaci z filmu [nie aktora!] natychmiast buduję na tym swoją narrację.
Taka obserwacja – wypowiedziana na głos – buduje samoocenę Klienta. Ma zrozumieć, że tak naprawdę ma zagrać siebie a portret będzie czymś w rodzaju plakatu filmowego. Ma więc się skupic na tym, by wypaść jak najlepiej. Jednocześnie jest mu łatwiej, bo staje się aktorem. Uczestniczy w procesie tworzenia swojego wizerunku. Dostaje zadanie!
3. Ciało
Nie każdy jest Bradem Pittem czy Georgem Clooneyem czy Sophią Loren albo Giną Lollobrigidą [ciekawe czy kojarzysz te dwie ostatnie kobiety]. Nie znaczy to jednak, że nie mogą wyglądać podobnie.
Zadaniem dobrego fotografa jest takie ustawienie ciała aby zaakcentować te elementy ciała, które są korzystne ale przede wszystkim zamaskować wszelkie niedoskonałości.
Kogoś z twarzą okrągłą nie będę fotografował na wprost. Kogoś o bardzo niskiej samoocenie nie pozostawię w prostej pozycji. Ludzie najczęściej są spięci. Weź pod uwagę, że w samej twarzy masz 48 mieśni. Dobry fotograf musi znać anatomię. Bez tego będzie poruszał się po omacku.
4. Mimika
Twarz to 48 mięśni. To skóra. To włosy. Oczy. Wszystko razem tworzy twarz. Twarz jest czymś, na co patrzymy w pierwszej kolejności. To twarz tworzy nastrój komunikacji. I mimiką twrzy komunikujemy nastrój, sympatię, zainteresowanie, fascynację czy pożądanie. Również władzę, dominację, ciekawość. Wszystkie emocje.
Zadaniem dobrego fotografa jest ustalenie jakie wrażenie Klient chce wywrzeć na odbiorcach. Bo nalezy pamiętać, że pokazywanie portretu jest niczym innym jak wieszaniem obrazu na ścianie. Odbiorca ma odnieść zaplanowane wrażenie. Nie może być przypadkowe. Tylko ludzie nieświadomi procesów komunikacji niewerbalnej pozostawiają tworzenie procesu przypadkowi.
5. Strój
Ubranie to niezwykle ważny element. Jest tak kostium. Powinien pracować na dwóch płaszczyznach. Komponować się z tematem portretu i jego celem a dwa żyć wzmocniony energią postaci.
Jeżeli chodzi o komponowanie dostrzegam w mediach społecznościowych totalny chaos. Jakby ludzie nie mieli poczucia smaku. Raczej może poczucia estetyki. Odwiedzam wiele osób, zaglądam do ich szaf i napotykam mnóstwo ubrań, które do nich nie pasują.
Co do ożywania stroju pamiętać nalezy, że jak każdy przedmiot ubranie żyje własnym życiem. Założone przez człowieka ożywa. I albo wzmacnia wizerunek osoby albo pasożytuje na nim i go osłabia.
Dobry fotograf musi być świadomy funkcji stroju. Powinien wypracować w sobie umiejętność zbliżoną do stylisty. Ja zamiast przekonywać Klientów o znaczeniu strojów zawsze mam ze sobą walizkę z męskimi ubraniami. Uratowały mi wiele sesji. I mężczyźni, których fotografuję najczęściej zobaczyli w czym im jest do twarzy.
Podsumowanie
Jak widzisz nie ma tu nic o świetle, o obiektywie czy aparacie. To są tylko techniczne aspekty zapisu obrazu na matrycy czy kliszy. Nie ma to absolutnie nic wspólnego z procesem tworzenia obrazu.
Wiele osób zapomina, że najmniej ważną rzeczą w procesie tworzenia filmu jest kamera jaką operator kręci film. Oczywiście jest wazna ale ona zapisuje to, co zaplanowano wcześniej – postacie, aktorów, kostiumy, styl gry.
Dobry fotograf musi być jak reżyser i scenarzysta w jednym. Jeżeli widzisz poruszający portret to wiedz, że ten ktoś potrafi się komunikować i świadomie przepracował tych PIĘĆ ZASAD. W ogromnej większości mało kto ma pojęcie o ich istnieniu.
Alfred Cheney Johnston był niezwykle fascynującą postacią.
Cheney Johnston to wybitny fotograf, który urodził się w 1885 roku w małym miasteczku na południu Stanów Zjednoczonych. Już od najmłodszych lat pasjonował się fotografią, jednak to jego talent i determinacja pozwoliły mu osiągnąć niesamowite sukcesy w tej dziedzinie. W wieku dwudziestu lat otworzył swoje własne studio fotograficzne, a jego prace szybko zaczęły przyciągać uwagę coraz większej liczby ludzi.
Jego styl fotografii był niezwykle oryginalny i nowatorski, co przyniosło mu uznanie wśród krytyków sztuki i fanów fotografii. Jego prace były pełne emocji i niepowtarzalnej atmosfery, która wciągała widza na długo. Jednym z najważniejszych projektów w karierze Johnstona była seria fotografii tancerek rewii.
Projekt ten powstał na zlecenie jednego z największych teatrów rewiowych w Stanach Zjednoczonych, której właścicielem był Florence Ziegfeld. Ten nioezwykle utalentowany i dynamiczny wizjoner stworzył teatr rewię, na wzór paryskiego Foloe Bergere. Zadaniem Johnsona było udokumentowanie w sposób artystyczny tancerek w rewii Ziegfelda. W tym czasie Johnston realizował zdjęcia portretowe oraz produktowe w swoim studiu w Nowym Jorku. Projekt okazał się przełomowy dla obydwu stron.
Zespół tancerek rewii przygotowywał się do nowego spektaklu, który miał być zupełnie inny od dotychczasowych. Właściciele teatru zdecydowali się na współpracę z Cheneyem Johnstonem, który miał sfotografować tancerki i stworzyć wyjątkową serię zdjęć, które miały być użyte w promocji spektaklu.
Sesja zdjęciowa odbyła się w studio fotograficznym, które Johnston przygotował specjalnie na tę okazję. Tancerki zostały zaproszone na miejsce wcześnie rano, a cała sesja trwała ponad 12 godzin. Johnston zdecydował się na stworzenie czarno-białych fotografii, co w połączeniu z oryginalnym oświetleniem i kompozycją, dało niesamowite efekty.
Na zdjęciach można zobaczyć tancerki w różnych pozach i chwilach, które doskonale oddają atmosferę pracy w zespole rewii. Widać na nich siłę i determinację, z jaką kobiety podchodzą do swojej pracy, ale też piękno ich ciała i ruchów, które są niezwykle ważne w tej dziedzinie sztuki.
Projekt ten okazał się niesamowitym sukcesem i przyniósł Johnstnowi ogromne uznanie w świecie sztuki i fotografii. Zdjęcia tancerek rewii były prezentowane na licznych wystawach i w galeriach sztuki w całych Stanach Zjednoczonych, a także za granicą. Wiele z nich trafiło do kolekcji prywatnych, a także do zbiorów muzealnych. Dziś sygnowane kopier prac Johnstona wyceniane są na setki tysięcy dolarów.
Jednym z największych osiągnięć projektu było to, że zdjęcia te zwróciły uwagę na tancerki rewii i ich pracę, która często jest niedoceniana i traktowana jako rozrywka dla mężczyzn. Dzięki projektowi Johnstona, tancerki rewii stały się obiektami sztuki i uwieczniono ich pracę na zawsze. Oprócz tego nagość kobiecego ciała została pokazana tak, jak nigdy wcześniej ani później nikt tego nie dokonał.
Cheney Johnston kontynuował swoją karierę jako fotograf i nadal tworzył niesamowite prace, które wciąż przyciągały uwagę krytyków i fanów sztuki. Jednak seria zdjęć tancerek rewii pozostała jednym z najważniejszych projektów w jego karierze, który zawsze pozostanie w pamięci ludzi jako niezwykły przykład sztuki i piękna. Po wielkim kryzysie, który zniszczył biznes Zigfelda, który zmarł w roku 1932, Johnson przeniósł się do Connecticut, gdzie otworzył działające z powodzeniem studio fotograficzne.
Jego fotografie stanowią początek stylu nazwanego później „glamour”.
Johnston zmarł w 1971 roku a jego prace i wpływ na świat fotografii pozostaną na zawsze. Jego seria zdjęć tancerek rewii jest wciąż prezentowana na wystawach i w galeriach sztuki, a jego styl i podejście do fotografii nadal inspirują młodych artystów.
Cheney Johnston był nie tylko fotografem, ale także artystą, który przez swoje prace przekazywał emocje i ukazywał piękno świata w sposób niezwykły i oryginalny. Jego projekt tancerek rewii jest tego doskonałym przykładem, który na zawsze pozostanie w pamięci jako niesamowita opowieść o pracy i determinacji, która kryje się za pięknem sztuki.
Cheney Johnston realizował oprócz zdjęć dla Rewii sesje modowe dla czasopism oraz zdjęcia produktowe. Jednak w tych słynnych portretach widać jego kunszt w posługiwaniu się ciałem kobiety do wywoływania emocji. Kluczem są dłonie, układane jak dłonie manekinów, subtelnie zasłaniające to, co cenzura lat 20-tych by natychmiast wychwyciła i niedopuściła do publikacji.
W projekcie dla Rewii Ziegfelda powstało ok. 250 zdjęć. W roku 1964 autor przekazał je do Biblioteki Kongresu. Stanowią dziś element dziedzictwa kulturowego Ameryki. Biblioteka Kongresu to największa biblioteka na świecie, która przechowuje ponad 170 milionów pozycji, w tym książek, map, fotografii i innych dokumentów. Przekazanie prac Johnstona do tak ważnej instytucji to nie tylko zaszczyt, ale także ogromny wkład w historię fotografii.
Seria zdjęć tancerek rewii Johnstona to jedna z wielu pozycji w zbiorach Biblioteki Kongresu, które dokumentują historię fotografii i sztuki.
Wśród tancerek, które fotografował Cheney Johnston, były przyszłe znane aktorki. Niektóre z nich to:
Lucille Ball – zaczynała swoją karierę jako tancerka rewii w latach 30. XX wieku i była jedną z najpopularniejszych aktorek w historii kina i telewizji.
Rita Hayworth – była jedną z największych gwiazd Hollywood lat 40. XX wieku i zaczynała swoją karierę jako tancerka rewii.
Bette Davis – zanim stała się jedną z największych aktorek w historii kina, pracowała jako tancerka rewii.
Barbara Stanwyck – zaczynała swoją karierę jako tancerka rewii w latach 20. XX wieku, zanim stała się jedną z największych gwiazd Hollywood.
To tylko kilka przykładów na to, jak wiele przyszłych gwiazd kina zaczynało swoją karierę jako tancerki rewii. Dzięki pracy Cheney Johnstona wiele z nich zostało uwiecznionych na niezwykłych zdjęciach, które przetrwały wiele lat i pozostają ważnym elementem historii fotografii i sztuki.